24.3.15

ΤΟΥ ΤΣΟΛΙΑ...

Γιάννης Τσαρούχης

Η λέξη τσολιάς προέρχεται από το τουρκικό çul (< αραβικό cull) και σημαίνει το “κουρέλι”, “το παλιόρουχο”. Κατά το λεξικό του Μπαμπινιώτη: “φαίνεται ότι η λέξη είχε αποδοθεί μειωτικά στους κλέφτες και τους αρματολούς (από τους Τούρκους) επειδή η φουστανέλα ήταν ραμμένη από πολλά μικρά κομμάτια υφάσματος). Η λέξη τσολιάς είναι ομόρριζη με τη λέξη τσόλι και τσούλι.
Ο κουρελής, αλλά τιμημένος τσολιάς, έπρεπε να αποκτήσει μία “καθώς πρέπει” ονομασία για αυτό κατά το 1868 ανασύρθηκε η ομηρική λέξη “Εύζωνος”. Στην αρχαιότητα η λέξη αυτή προσδιόριζε είτε την κομψή γυναικά (με λεπτή μέση), είτε τον ελαφριά οπλισμένο στρατιώτη. Το 1868 ιδρύθηκε για πρώτη φορά η προεδρική φρουρά και τότε πρωτοπαρουσιάστηκαν τα τάγματα των ευζώνων με την παραδοσιακή στολή. Την τιμημένη αυτή στολή φορούσαν και τα ένδοξα  Τάγματα των Ευζώνων μας σε όλους του πολέμους του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Σήμερα μόνον οι άνδρες της Προεδρικής Φρουράς, φέρουν υπερήφανα την ίδια στολή. (24grammata.com)

23.3.15

ΚΥΑΝΟ, ΚΙ ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΡΟΔΙΝΟ


AZUL Y NO TAN ROSA (Βενεζουέλα)
Ένας έφηβος έρχεται από την Ισπανία για να περάσει το καλοκαίρι με τον πατέρα του στο Καράκας. Πατέρας και γιος πρέπει να χτίσουν εκ νέου τη σχέση τους ύστερα από αρκετά χρόνια “απουσίας”. Ταυτόχρονα πρέπει να διαχειριστούν το γεγονός της ομοφυλοφιλίας του πατέρα καθώς και την πρώτη άνθιση της σεξουαλικότητας του γιου.

22.3.15

ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ


Γιώργος Ιωάννου: Τα παρατσούκλια

sarantakos.com

21.3.15

ΚΟΣΤΑ ΡΙΚΑ. ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΟΜΟΦΥΛΩΝ

From left, Diversity Movement President Marco Castillo, Lorenzo Serrano and 
Alberto González at the San José tribunals. Castillo and Serrano’s application
for a common law marriage was denied by a family court judge in 2014.

Costa Rica government to prioritize bill legalizing gay civil unions
ticotimes.net, 19/3/2015
Casa Presidencial announced Wednesday that it would prioritize a bill legalizing common law marriage, and another providing other legal protections for lesbian and gays couples. The announcement followed a meeting with LGBT activists who requested action from the Presidency Ministry on the long-delayed bills.
Despite the announcement, the current administration has said it does not support same-sex marriage.
The move would place the bills toward the top of the Legislative Assembly’s priority list. The president’s office has said it will move up the bills by the end of the week, but even that is no guarantee that there will be discussion on them before the extraordinary session closes at the end of April.
The common law marriage and co-habitation bills would allow same-sex couples some of the same legal rights as heterosexual couples, including a legally-recognized relationship and inheritance rights, among others. Neither bill would allow same-sex couples to adopt.
Presidency Vice Minister Ana Gabriel Zuñiga said her office was working to secure support for the bills in the legislature. She said the co-habitation bill was currently under consideration in the legal matters subcommittee. She did not specify the status of the second bill, which would reform the country’s family law code.
Zuñiga clarified that the Solís administration does not support same-sex marriage. The vice minister said that there was no intention at this point to support a bill presented by Broad Front lawmaker Ligia Fallas to legalize gay marriage.
Fallas’ bill would allow same-sex couples to legally marry, adopt and choose which surname their child would take.
Marco Castillo, president of the LGBT advocacy group Diversity Movement, called the administration’s announcement Wednesday a step forward for LGBT rights in Costa Rica, even if full marriage was not on the table.
Castillo said his group was uncertain whether the bill would have the necessary votes to pass.
“We ask all who support human rights to give us their support in this fight for the rights of same-sex couples,” Castillo said.


20.3.15

ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ. ΟΙ ΟΥΛΕΜΑΔΕΣ ΖΗΤΟΥΝ ΠΟΙΝΗ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

“It’s not easy to be a lesbian in Indonesia,” says 27-year-old Maria, not her real name. “Although the country and your community won’t despise you, there are always those who will hunt you down for just being who you are.”
Maria, who says she began finding herself attracted to other girls during middle school, says she remains fearful about coming out because of the climate of homophobia that persists in conservative Indonesian culture.
“It’s funny that in a democratic country like Indonesia there are still people who keep a limited mind-set toward same-sex relationships,” she says. “Although everybody has their own opinion, I think it’s quite unwise to hate someone just because he or she likes being with someone who happens to be of the same gender.”
But hate is not just the only threat that people like Maria face in Indonesia. The country’s LGBT community has long faced discrimination, and even physical violence.
New to that list, though, is the threat of death sanctioned by the Indonesian Council of Ulema, or MUI, the country’s highest Islamic clerical body.
On March 4, the MUI issued a fatwa, or edict, proposing punishments ranging from caning to the death penalty for individuals accused of homosexual acts. It also claims that homosexuality is a serious disease, but that like most other illnesses, it can be cured.
“It doesn’t matter that they love each other,” Hasanuddin A.F., the head of the MUI’s fatwa commission, said earlier this month when announcing the anti-LGBT edict. “The law still prohibits it. In Islamic law, it’s a sexual act that must be heavily punished. It would be bad if the government allows same-sex marriage.”
The Indonesian government does not recognize same-sex marriage, but at the same time it does not criminalize homosexual acts. However, two local administrations have issued their own bylaws that treat such acts as crimes.
In 2004, municipal authorities in Palembang, South Sumatra, issued a regulation clumping all LGBT-related activity under “prostitution” — an umbrella term that also includes sodomy, sexual abuse and pornography. Under the regulation, anyone charged with committing any of these “prostitution” activities faces the prospect of up to six months’ imprisonment and Rp 5 million ($380) in fines.
Meanwhile, in staunchly Islamic Aceh province, the only region in the country allowed to implement a version of shariah, local authorities adopted a shariah-based criminal code last year that stipulates punishment of up to 100 lashes of the cane and 100 months in prison for those convicted of same-sex acts, even if consensual.
The province’s criminal code also makes sodomy and the uniquely Islamic offense of zina, or sexual relations out of wedlock, punishable with up to 100 lashes.
While such bylaws have often been greeted as extremist sideshows, the MUI carries more clout with both conservative and moderate Indonesian Muslims, even if its edicts are not legally binding.
Radical groups such as the Islamic Defenders Front, or FPI, have been known to justify their frequent violent attacks on the Ahmadiyah community by citing an MUI fatwa branding the sect heretical.
By inveighing against the LGBT community with its latest fatwa, the council is helping to propagate hatred of an already beleaguered community, says LGBT activist Hartoyo.
“Issuing such a fatwa is as same as promoting hatred and motivating people to carry out violence against others,” he said. “If the MUI dislikes homosexuals, it should express its disapproval through other means, in educated and peaceful ways. It shouldn’t shroud its message with hate and violence.”
Haris Azhar, the coordinator of the Commission for Missing Persons and Victims of Violence, or Kontras, calls the MUI’s statement regrettable and says the council has long tried to exceed its actual authority.
“Homosexuality isn’t a crime, nor it is a deviant thing. It is merely one’s preference and it’s private,” he said. “Besides, it isn’t the duty of MUI to determine national law. The MUI is supposed to educate Indonesia’s Muslims. Proposing severe punishment [such as death] shows the MUI’s less-than-mature mind-set.”
“It isn’t official,” he emphasized of the fatwa.
“As a Muslim, I appreciate the MUI’s efforts in issuing the fatwa,” Hartoyo said. “But, again, as a Muslim, I stand against the fatwa because I have the right to express myself and my preferences as long as it doesn’t infringe on the rights of others.”
Human rights lawyer Todung Mulya Lubis said groups like the MUI should get past the fact that homosexuality exists in Indonesia, and embrace people for their differences.
“No one should ever have their rights be violated. We’re all equal. Human rights don’t differ among people, whatever their sexual orientation,” he said. “The government mustn’t play favorites in protecting its citizens. Be they heterosexual, gay, lesbian or transgender, they must all be protected. We’re all equal in the eyes of the law.”

(thejakartaglobe.beritasatu.com, 15/3/2015)

19.3.15

OI ΕΠΙΜΑΧΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΩΝ DOLCE & GABBANA ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΑ ΥΠΟΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΟΜΟΦΥΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ

Απίστευτη κόντρα πυροδότησε μία συνέντευξη του σχεδιαστικού διδύμου Dolce & Gabbana, που τάχθηκαν εναντίον των ομοφυλόφιλων ζευγαριών τα οποία αποκτούν παιδιά μέσω παρένθετης μητέρας, με τον Έλτον Τζον να δηλώνει δημόσια ότι δεν θα ξαναφορέσει ρούχα τους και να καλεί σε μποϊκοτάζ!
«Είμαστε αντίθετοι σε υιοθεσίες από ομοφυλόφιλους… Η μόνη οικογένεια είναι η παραδοσιακή. Δεν θέλουμε “χημικούς” απογόνους και “νοικιασμένες” μήτρες. Η ζωή έχει τη φυσική της πορεία και υπάρχουν πράγματα που δεν θα έπρεπε να αλλάζουν», είπαν οι Ιταλοί σχεδιαστές στο περιοδικό «Panorama».
Και οι σχεδιαστές, οι οποίοι πριν από τον χωρισμό τους είχαν ζητήσει από φίλη τους να γίνει παρένθετη μητέρα του παιδιού τους, συνέχισαν: «γεννιέσαι από μία μητέρα και έναν πατέρα, ή τουλάχιστον, έτσι θα έπρεπε να είναι… Η οικογένεια δεν πρέπει να είναι ένα καπρίτσιο, αλλά το αποτέλεσμα μιας πράξης αγάπης».
Οι δηλώσεις ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων στην ομοφυλοφιλική κοινότητα παγκοσμίως, με τον Έλτον Τζον να σηκώνει πρώτος το «λάβαρο», καθώς, με τον σύντροφό του έχουν αποκτήσει δύο παιδιά μέσω παρένθετης μητέρας.
«Πώς τολμάτε να αποκαλείτε τα υπέροχα παιδιά μου συνθετικά; Ντροπή σας που γίνεστε επικριτικοί με το θαύμα της εξωσωματικής γονιμοποίησης που χάρη σε αυτό πολλοί άνθρωποι, gay ή straight κατάφεραν να αποκτήσουν παιδιά. Οι απαρχαιωμένες απόψεις σας είναι τόσο εκτός εποχής, όσο και η μόδα σας. Δεν θα ξαναφορέσω ποτέ Dolce and Gabbana», έγραψε στο Instagram ο τραγουδιστής και κάλεσε σε μποϊκοτάζ!
(star.gr, 16/3/2015)


Gabbana responded directly on Sir Elton’s Instagram post, branding him a “fascist”, adding a hashtag to boycott E.J.

18.3.15

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΛΕΞΕΙ ΤΟΝ "Mr GAY ΦΛΑΝΔΡΑ"


Premier Charles Michel zit op 29 mei in de jury van de Mister Gay Vlaanderen-verkiezing 2015. Dat heeft de organisatie van Mister Gay Vlaanderen bekendgemaakt.
Op vrijdag 29 mei wordt de opvolger van de 29-jarige doctoraatsstudent Willem Joris gekozen tijdens een verkiezingsshow in het Antwerpse Elckerlyc theater. Twaalf jongens moeten zich bewijzen en proberen zo de ambassadeur van en voor de Vlaamse holebi-gemeenschap te worden.
De winnaar van deze derde Mister Gay Vlaanderen-finale mag ons land volgend jaar vertegenwoordigen op de internationale Mister Gay World verkiezing. Dit jaar wordt België op de MGW-verkiezing in Kaapstad (van 26 april tot 4 mei) vertegenwoordigd door Jordy de Smet (20) uit Boom.
Naast Michel, bestaat de jury uit Bart Peeters, Jani Kazaltzis, Maaike Cafmeyer, Daniella Somers, Roos Van Acker, Gene Bervoets, Joyce De Troch, Wim Ballieu, Niels De Jonck, Kobe Ilsen, Kathleen Aerts, Jef De Smedt, Miriam Jacques, Loes Van Den Hoevel en Marc Putman.
Vorig jaar zat N-VA-voorzitter en burgemeester van Antwerpen Bart De Wever in de jury van de Mister Gay Vlaanderen-verkiezing.
(http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/binnenland/1.2273869)

17.3.15

"ΚΑΛΙΑΡΝΤΑ"



Η γλώσσα είναι θαυμαστό πράγμα: από την πιο παλιά ως την πιο καινούρια, από την πιο δημοφιλή ως τη λιγότερο διαδεδομένη, χαρακτηρίζει την ανθρώπινη φύση σε μια δεδομένη ιστορική, γεωγραφική, κοινωνική στιγμή. Αυτό ακριβώς πραγματεύεται το ντοκιμαντέρ της Πάολας Ρεβενιώτη που βυθίζεται στην ιστορία, τη σημασία και... το χιούμορ των Καλιαρντών, της «αντιγλώσσας» που καλλιέργησαν ήδη προπολεμικά και πολύ περισσότερο στις δεκαετίες του '60, του '70 και του '80 οι ομοφυλόφιλοι και οι τρανς, σεξουαλικές μειονότητες τότε, ως μέσο αλληλοαναγνώρισης από τη μια και αποκλεισμού ανεπιθύμητων ή επικίνδυνων από την άλλη.
Είτε γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, είτε στα λιμάνια, όπως του Πειραιά, είτε στο Ζαρντέν του Ζαππείου, είτε στις φυλακές, είτε ορίζεται ως γλώσσα είτε ως κώδικας - μια και, όπως επισημαίνει ο γλωσσολόγος Κώστας Κανάκης, δεν έχει άλλους ήχους, φθόγγους ή γραμματική από τα ελληνικά - τα Καλιαρντά αποτέλεσαν το συνδετικό κρίκο ανθρώπων που είχαν ανάγκη να συνεννοηθούν και να προστατευτούν και περικλείει στις λέξεις και την εξέλιξή της έναν ολόκληρο κόσμο δεκαετιών που έζησε παράλληλα με το mainstream, αλλά στο περιθώριό του. Την ιστορία του αφηγούνται στην ταινία η ίδια η Πάολα, ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης, ο Θανάσης Σκρουμπέλος που αποδεικνύεται υπέροχος ομιλητής, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο Ηρακλής Δούκας, ιδιοκτήτης του ένδοξου Θεσσαλονικού «Banal», ο Θωμάς Κοροβίνης, ο Γιάννης Παλαμιώτης κι άλλα πρόσωπα που γνώρισαν από πρώτο χέρι τη σημασία των Καλιαρντών, με pièce de résistance την τρανς Νανά που έχει, στο Φεστιβάλ, την ολόδική της 40λεπτη ταινία «Νανά» της Λάρα Κρίστεν: άμα ενώσω τις γούδες που 'χω πάρει, κάνω το γύρω της Γης καμιά 15αριά φορές, θυμάται, με μάτι πονηρό.
Μέσα από τις γλωσσολογικές αναλύσεις και τις προσωπικές αναμνήσεις ο χαρακτήρας των Καλιαρντών είναι ζωντανός κι ανάγλυφος: οι «ταξικές» διακρίσεις όσων ήταν βαθιά χωμένοι στην πιάτσα, η καταπίεση ενός έρωτα που, όντας σκληρά καταπεσμένος οδήγησε σε συμπεριφορές παράξενες και μπερδεμένες, τα μαγαζιά με τις τρανς και τα πρώτα drag shows, με τους θαμώνες τους που εκτείνοντας από μπετατζήδες μέχρι βουλευτές, τα... γαργαρότεκνα (οι ναύτες, τ' αγόρια που ζουν στο γάργαρο νερό) και μια κουλτούρα - αμάλγαμα από φόβο και πάθος, από δανεικά γαλλικά, αραβικά, ρομά, μια ολόκληρη κοινωνία που συνδέει λέξεις με χιούμορ, με το στοιχείο της έκπληξης να εντείνει το παιχνίδι. Μια γλώσσα ευφάνταστη και δημιουργική όσο εκείνοι που την έπλασαν, που εμπνεύστηκαν στη χούντα το... μπισκοτότεκνο - τι σημαίνει; χαφιεδάκι, από τα μπισκότα «Παπαδοπούλου», σε συνωνυμία με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο!
Το φιλμ έχει ένα ρομαντισμό, μια ειλικρινή, βιωματική νοσταλγία για κάτι που έχει χαθεί από τη μνήμη, στην ανάγκη να ξεχαστεί η εποχή της παρανομίας: «όταν οι πούστηδες γίνανε μοντέρνοι, πάψαν να' ναι πούστηδες, γίνανε gay,» λέει η σοφή Νανά. Οταν η Μαλβίνα έφερε τα Καλιαρντά στο Κολωνάκι, στην τηλεόραση, όταν οι επιθεωρήσεις άρχισαν να χρησιμοποιούν τις λέξεις, η Χρύσα Ρώπα, ο Λαζόπουλος, ο Ψάλτης, ο Μουστάκας, η ταυτότητά τους άλλαξε. Όταν τα μαγαζιά της Θόλου στην Πλάκα κατάφεραν να κάνουν τους ομοφυλόφιλους και τις τρανς ανθρώπους ορατούς, όταν το LGBT κίνημα έγινε ακτιβιστικό και στην Ελλάδα, τα Καλιαρντά εξέπνευσαν, επειδή πια δε χρειάζονταν κι επειδή ταυτίστηκαν με το κρυφό. Όλη αυτήν την αφήγηση, η Πάολα Ρεβενιώτη και η ομάδα της ταινίας, τη μεταφράζουν σ' ένα συγκροτημένο, δυναμικό φιλμ με ρυθμό, ροή, αδιάσπαστο ενδιαφέρον, κλιμάκωση κι ένα υπέροχο φινάλε, μια κινηματογραφική ώρα που δίνει αξία και σεβασμό στους ήρωές της, πάντα με τσαχπινιά, αλλά ταυτόχρονα με σοβαρότητα, ευθύνη και κύρος.
Γιατί αισθάνθηκε ότι τώρα ήταν η ώρα να γίνει αυτή η ταινία; Η Πάολα Ρεβενιώτη εξήγησε στο Flix τη σκέψη της: «Αισθάνθηκα ότι ήταν υποχρέωσή μου να παρουσιάσω μια ολόκληρη κουλτούρα, μια μεγάλη γενιά που έζησε από πριν τον πόλεμο μέχρι μετά τη μεταπολίτευση και, με τον ερχομό της ορατότητας κόπηκε βίαια, ακόμα κι από την ίδια την κοινότητα. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ήταν καρικατούρες, ήταν πρόσωπα σημαντικά που διεκδίκησαν την καύλα τους, όχι με τον ακτιβισμό που γνωρίζουμε τώρα, αλλά με δύναμη και θάρρος. Ηταν υποχρέωσή μου.» Στην επευφημία για την ταινία της η Πάολα Ρεβενιώτη απαντά με τον ωραιότερο τρόπο: «Δε θα έκανα ποτέ κάτι αν δεν ήξερα ότι μπορεί να γίνει σωστά και καλά. Και χαίρομαι, όχι τόσο για μένα, δεν έχω καμιά φιλοδοξία τέτοια, αλλά γιατί δόθηκε το στίγμα αυτής της εποχής και για τη δουλειά της ομάδας μου, της Paola Team Documentary, που κουράστηκε για να γίνει η ταινία.» Τι περισσότερο να πούμε εμείς, παρά ότι τα «Καλιαρντά» της Πάολας είναι αληθινό λατσολίθαρο πολιτισμού.

Η επαναληπτική προβολή του «Καλιαρντά» της Πάολας Ρεβενιώτη, μαζί με τη «Νανά» της Λάρα Κρίστεν, θα γίνει την Τρίτη,17 Μαρτίου, στην αίθουσα Τζον Κασσαβέτης στις 17.30. (news247.gr, 17-3-2015)

ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΣ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΘΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΙ Ο ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ


Tην εγκυρότητα ή μη των γάμων μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών που τέλεσε το 2007 ο τότε δήμαρχος της Τήλου καλείται να κρίνει ο Αρειος Πάγος.
Η εκδίκαση της υπόθεσης αναβλήθηκε μεν για τις 16 Νοεμβρίου 2015, αλλά το πρώτο δείγμα γραφής δόθηκε δια του αρμόδιου εισηγητή στο Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Μαχαίρα, ο οποίος ήταν απορριπτικός για τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος ζευγαριού, που ζητούσε να αναγνωριστεί ο γάμος τους ως ισχυρός.
Ο ανώτατος δικαστικός λειτουργός  έχει την γνώμη ότι και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, την οποία επικαλούνται τα ζευγάρια, αφήνε ουσιαστικά στον εθνικό νομοθέτη το «πάνω χέρι» να ρυθμίσει αυτές τις καταστάσεις, σημειώνοντας ωστόσο ότι ο Ελληνικός Αστικός Κώδικας είναι παλιός και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να ρυθμίσει τέτοιου είδους ζήτημα...
«Με βάση τα παραπάνω, προκύπτει ότι υπό το ισχύον εθνικό νομοθετικό πλαίσιο δεν καταλείπεται η ευχέρεια τέλεσης γάμου μεταξύ ομοφύλων προσώπων, αφού η διαφορά του φύλου θεωρείται, σχεδόν καθολικά, προϋπόθεση του υποστατού του γάμου, όπως αντιλαμβάνεται το γάμο ο έλληνας νομοθέτης» σημειώνει ο εισηγητής.
Και καταλήγει ότι πρόσφατα (2008) ο νομοθέτης αποφάσισε να προχωρήσει στο σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ των ετερόφυλων ζευγαριών και όχι των ομόφυλων, «γεγονός το οποίο, ανεξάρτητα από τον αντίλογο τον οποίο θα μπορούσε να παραθέσει κανείς, αποτελεί την έκφραση της βούλησης της εσωτερικής έννομης τάξης η οποία θεωρείται ότι αντανακλά τις ηθικές και κοινωνικές αξίες και παραδόσεις του ελληνικού λαού».
Από την πλευρά του ο πληρεξούσιος δικηγόρος των προσφευγόντων Β. Χειρδάρης,  διατύπωνει την άποψη πως «αυτή η υπόθεση να δώσει την ευκαιρία στον Ανώτατο Δικαστήριό μας να εγκαταλείψει την εσωστρέφεια στην νομολογία του και να προχωρήσει σε μια ερμηνεία της νομοθεσίας που θα είναι σύμφωνη   με τα σύγχρονα δεδομένα».Τον τελικό βέβαια λόγο έχουν οι ανώτατοι δικαστές του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου που θα κρίνουν την υπόθεση  τον Νοέμβριο του 2015
(tanea.gr, 16-3-2015)

16.3.15

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ



To 2013 στις Χρυσές Σφαίρες η Jodie Foster παραδέχτηκε ότι είναι λεσβία, επισημαίνοντας ότι για πολλά χρόνια δεν μπορούσε να μιλήσει σε κανέναν για τις σεξουαλικές της προτιμήσεις. Η μητέρα της γνωστής ηθοποιού, Evelyn Foster, ήταν επίσης λεσβία και ανέθρεψε την κόρη της μαζί με τη σύντροφό της, την οποία η Jodie συνήθιζε να αποκαλεί «θεία». Η Jodie Foster έχει δυο γιους, τον Τσαρλς και τον Κιτ, τους οποίους απέκτησε κατά τη διάρκεια της 20ετούς σχέσης της με την Σίντνεϊ Μπερνάρντ, με την οποία χώρισαν το 2008. Τον περασμένο Απρίλιο παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς της, τη φωτογράφο Αλεξάντρα Χέντισον, η οποία διατηρούσε σχέση με τη διάσημη τηλεπαρουσιάστρια Έλεν ντε Τζένερις.

To 2002 η ηθοποιός Rene Russo αποκάλυψε ότι η μητέρα της ήταν λεσβία και ότι την ανέθρεψε μαζί με τη σύντροφό της και άλλες λεσβίες φίλες της. Η παιδική της ζωή δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα καθώς ο πατέρας της, γλύπτης και μηχανικός, εγκατέλειψε την οικογένεια όταν η Rene ήταν μόλις δύο ετών και η μητέρα της αναγκάστηκε να κάνει δύο δουλειές προκειμένου να μεγαλώσει την ίδια και την αδερφή της. Η γνωστή ηθοποιός έχει μόνο λόγια αγάπης να μοιραστεί για τις γυναίκες που τη μεγάλωσαν. «Η μητέρα μου είχε εγκαταλειφθεί και ήταν η σύντροφος και οι φίλες της που τη βοήθησαν να μας αναθρέψει με πολύ αγάπη» είχε πει.

Η 31χρονη ηθοποιός και μουσικός Jena Malone νιώθει τυχερή που μεγάλωσε με δύο μαμάδες, καθώς η μητέρα της Deborah Malone ήταν λεσβία. «Όταν ήμουν παιδί δεν θεωρούσα ότι ζούσα διαφορετικά από τα υπόλοιπα παιδιά. Είχα δύο μαμάδες και αυτό με ενθουσίαζε καθώς οι περισσότεροι φίλοι μου αγαπούσαν τις μαμάδες τους πιο πολύ από τους μπαμπάδες τους. Και εγώ έλεγα “Χα, εγώ έχω δύο”» είχε πει στην εφημερίδα Metro. Τη σύντροφο της μητέρας της την αγαπούσε πολύ και συνήθιζε να τη φωνάζει νονά. «Πήρα πολύ αγάπη, σεβασμό και αποδοχή και από τις δύο. Είχα μια υγιή σχέση μαζί τους» προσθέτει. (newsbeast.gr)