22.7.14

MONDIAL 2010. ΜΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΤΑΙΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ


Mondial 2010 is a discussion of institutional borders in modern day Middle East. It uses video as an apparatus to transgress boundaries that are inflicted on people in spite of them. It is a travel film in a trajectory that doesn’t allow travel, starring two male lovers, in a setting where homosexuality is a punishable felony. Shot with a hand-held camcorder, Mondial 2010 borrows the aesthetics of a travel video log. It normalizes the abnormal, and by doing so creates its own universe of possibility. It is a shift from the mainstream passive view of the Palestinian/Israeli conflict that places the victim/oppressor in the forefront of the produced imagery. This video glides over this conflict with an upper hand.

DIRECTOR: Roy Dib
Roy Dib, born in 1983, works and lives in Beirut, Lebanon. (http://www.roydib.com )
CAST: Abed Kobeissy, Ziad Chakaroun

ΗΠΑ. ΣΥΛΛΗΨΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΑΝΔΡΩΝ

ΗΠΑ: Η Αστυνομία συνέλαβε δολοφόνο ομοφυλοφίλων 
tribune.gr, 21/7/2014 
Οι Αρχές του Νιου Τζέρσεϊ έχουν συλλάβει και κρατούν έναν ύποπτο για τη δολοφονία δύο ομοφυλόφιλων ανδρών.
Η Αστυνομία προσήγαγε τον Αλί Μοχάμετ Μπράουν, 30 ετών, μετά την ταυτοποίησή του ως υπόπτου σε υπόθεση διπλής δολοφονίας.
Ο Μπράουν, που κρατείται, αντιμετωπίζει την ποινή του θανάτου για φόνο πρώτου βαθμού και επίσης κατηγορείται για ληστεία και κλοπή αυτοκινήτου στο Νιου Τζέρσεϊ.
Οι Αχμέντ Σεΐντ (27 ετών) και Ντόουν Άνντερσον Γιανγκ (23 ετών), βρέθηκαν νεκροί, είχαν πυροβοληθεί, την 1η Ιουνίου. Ο ανακριτής κατηγόρησε τον Μπράουν ότι είχε στοχοποιήσει τους δύο άνδρες σε μια εφαρμογή κινητού για γνωριμίες, πριν τους συναντήσει έξω από ένα gay club.
Σύμφωνα με τις αρχές, ο Μπράουν είχε σχεδιάσει τη διπλή δολοφονία και η Αστυνομία ερευνά την πιθανότητα να έχει να κάνει με έγκλημα μίσους κατά των ομοφυλοφίλων.
Όπως αναφέρεται στη δικογραφία, ο Σεΐντ είχε επικοινωνήσει με τον Μπράουν μέσω της εφαρμογής στο κινητό και είχε πει στους φίλους του στο gay club ότι θα συναντούσε κάποιον εκείνη τη νύχτα.
Όταν το μπαρ έκλεισε και τα δύο θύματα συνάντησαν τον Μπράουν και πήγαν όλοι μαζί, και οι τρεις, να συνεχίσουν στο σπίτι του Άντερσον Γιανγκ. Εκεί, σύμφωνα με την Αστυνομία, ο Μπράουν τους πυροβόλησε πολλές φορές εξ επαφής.

21.7.14

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΥΡΙΚΙΟΣ: ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ


Δημήτρης Μαυρίκιος: Οι φόβοι μου είναι της πραγματικότητας
Με αφορμή την «Πάπισσα Ιωάννα» του Εμμανουήλ Ροΐδη που μεταφέρει στη σκηνή, ο σκηνοθέτης μιλάει για αλήθειες και ψέματα
tovima.gr, 20-7-2014
Ποιες είναι οι πάπισσες του 2014;
 Η σημερινή θρησκοληψία είναι πολύ πιο επικίνδυνη από τον  "θρησκευτικό καθωσπρεπισμό" της εποχής του Ροΐδη. Τότε απαγόρευαν να τρως κρέας την Παρασκευή. Τώρα δεν τους νοιάζει αν θα φας τον περίδρομο ακόμη και τη Μεγάλη Παρασκευή, γιατί έχουν στραφεί κατά της... πεολειχίας και κάθε είδους πρακτικής που δεν οδηγεί  απευθείας στην... εγκυμοσύνη! Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ραγδαία επέλαση φαινομένων που μυρίζουν βαθύ Μεσαίωνα. Κάποιοι αναφέρονται μόνο στην αυξανόμενη δύναμη ακραίων στοιχείων στον ισλαμικό κόσμο. Ομως στην "πολιτισμένη" Δύση μόλις ανακηρύχθηκε άγιος ένας πάπας ο οποίος, αντιθέτως, θα έπρεπε να κριθεί αυστηρά από την Ιστορία για ηθική αυτουργία σε μιαν ατέλειωτη εκατόμβη αθώων. Μα δεν είναι Μεσαίωνας το ότι  λατρεύεται  πλέον ως άγιος της Καθολικής Εκκλησίας κάποιος που αντιτάχθηκε λυσσαλέα επί δυόμισι  ολόκληρες δεκαετίες στη χρήση του προφυλακτικού, όσο το AIDS θέριζε τα εκατομμύρια των πιστών του; Είδατε εσείς κάποια σοβαρή αντίδραση στις τυμπανοκρουσίες για την "αγιοποίησή"του; Ας μη μας ενοχλούν λοιπόν μόνον οι αγιατολάχ... Μέσω των θρησκειών παντού βουτάμε στον Μεσαίωνα και χρειαζόμαστε όσο ποτέ πνεύματα σαν του Ροΐδη, για να μας ξεκουνάνε από τη γενικότερη νάρκωσή μας απέναντι στον σκοταδισμό».
Ποιος είναι σήμερα ο ρόλος της Εκκλησίας; Ο φανατισμός, θρησκευτικός ή μη, δεν είναι κατακριτέος;
«Σπανίως υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις, όπως ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος, που σε κάνει να σκεφθείς ότι η Εκκλησία θα μπορούσε να διαδραματίσει και ρόλο θετικό· με την προϋπόθεση του χωρισμού της από το κράτος. Αλλά, όπως υπαινίσσεσθε, ο φανατισμός δεν είναι μόνο θρησκευτικός».
Η πολιτική και οι πολιτικοί προκαλούν φανατισμούς;
 «Ο πολιτικοί είναι στην πλειονότητά τους τόσο διεφθαρμένοι που αδυνατούν πλέον να προκαλέσουν φανατισμό υπέρ τους σε οποιοδήποτε κόμμα και αν ανήκουν. Η διαφθορά και η ανηθικότητα των πολιτικών ήταν το μεγαλύτερο δώρο που προσέφεραν σε σκοτεινές δυνάμεις, όπως των ναζιστών ή του ασχολούμενου με την πεολειχία κλήρου».
Φοβάστε; Τι φοβάστε πιο πολύ;
 «Αν το δω εγωιστικά, δεν φοβάμαι, γιατί έζησα σε μια αισιόδοξη γενιά, που σχεδόν δεν ήξερε τι θα πει φόβος. Γεννημένοι μετά από σπαραγμούς, μεγαλώσαμε με πίστη στην ειρήνη, τον έρωτα, την ανεξιθρησκία. Τώρα που πρωτοαισθανόμαστε την απειλή του σκότους είμαστε πια μεσήλικοι... Οταν όμως σκέφτομαι τους μαθητές μου ή γενικότερα τους νεότερούς μου, όχι μόνο φοβάμαι... τρέμω. Νιώθω ότι η  κατρακύλα προς μια τιτανομαχία μεταξύ του πολιτισμού που γνωρίζουμε και ενός νέου Μεσαίωνα είναι υπόθεση το πολύ μερικών δεκαετιών...».

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΙΟΛΚΑΣ: ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΟΥ


Χρήστος Τσιόλκας
Ο Ελληνοαυστραλός μπεστσελερίστας μιλάει για το νέο του βιβλίο στην A.V.
Δημήτρης Καραθάνος (athensvoice.gr, 16-7-2014)
Δεδομένου ότι λογοτεχνικές συναθροίσεις δεν αποτελούν την πιο κοσμοβριθή δραστηριότητα σε αυτή τη χώρα, η πρόσφατη ελληνική τουρνέ του Χρήστου Τσιόλκα εξέπληξε. Δυόμισι ώρες κράτησε το κοινό του καθηλωμένο στον κήπο του ES στη Θεσσαλονίκη μιλώντας φιλότιμα, σπαστά ελληνικά με πρόδηλη αγωνία να εκφραστεί ο 48χρονος συγγραφέας, σε μια ξεχωριστή εκδήλωση την οποία παρουσίασε η A.V.
Αφορμή της περιοδείας του σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα, η κυκλοφορία του μυθιστορήματος «Μπαρακούντα» (μτφ. Άννα Παπασταύρου, εκδ. Ωκεανίδα). Στο νέο αυτό βιβλίο, οι θεματικές της οικογένειας, της κοινωνικής τάξης και της σεξουαλικότητας, τις οποίες εξερεύνησε και στο περίφημο «Χαστούκι», επανέρχονται στο επίκεντρο της προβληματικής του μέσα από το πρόσωπο του Ντάνι Κέλι, ενός κολυμβητή με αξιώσεις πρωταθλητισμού τον οποίο παρακολουθούμε σε δύο παράλληλες χρονικές καμπές: στην εφηβική περίοδο της υπόσχεσης, και στην ενήλικη απόπειρα διαχείρισης της απόλυτης διάψευσης, όταν ο πρωταγωνιστής γίνεται «ένα χρέος που δεν μπορεί ποτέ να εξοφληθεί». Πώς κατόρθωσε ο Τσιόλκας να μετατρέψει έναν τέτοιο χαρακτήρα σε ουμανιστικό σύμβολο που μιλά στην ψυχή του κάθε αναγνώστη; Οι απαντήσεις ακολουθούν.
Πέρασαν 5 χρόνια από το «Χαστούκι», ένα βιβλίο το οποίο απέσπασε υποψηφιότητα για βραβείο Booker και έγινε τηλεοπτική σειρά. Πόσο άλλαξε η ζωή σας έκτοτε πώς διαλέξατε το επόμενο θέμα σας; Χάρη στο «Χαστούκι», απόκτησα για πρώτη φορά στη ζωή μου οικονομική ελευθερία. Ταυτόχρονα βρέθηκα αντιμέτωπος με τη φωνή της αμφιβολίας, εκείνη που υποσκάπτει την επιτυχία με ένα επίμονο: δεν είσαι αρκετά καλός. Υποχρεωτικά πέρασα από μια διαδικασία εσωτερικής περιδίνησης – ποιος είμαι, γιατί γράφω, πώς θα κατορθώσω να απευθυνθώ πλέον σε όλους αυτούς τους καινούργιους αναγνώστες με τον πιο γλαφυρό τρόπο, αλλά και με πίστη απέναντι στον εαυτό μου; Από την πρώτη στιγμή που πήρα την απόφαση να γίνω λογοτέχνης έγραφα για εμένα τον ίδιο. Και πήγα να το χάσω αυτό. Τότε άκουσα τη φωνή του Ντάνι, ενός δεκατετράχρονου παιδιού. Είχα θελήσει να είναι κολυμβητής, γιατί το ξέρω καλά το νερό. Έρχομαι από ένα κράτος που είναι ταυτόχρονα ήπειρος και νησί. Έχοντας θέσει επιπλέον πολλές φορές στον εαυτό μου το ερώτημα εάν είμαι Έλληνας ή Αυστραλός, καταλήγω στο ότι πατρίδα μου είναι το νερό.
Υποκινούμενος από το μότο «είμαι ο πιο δυνατός, ο πιο γρήγορος, ο καλύτερος», ο Ντάνι αποκόπτεται από το περιβάλλον του για να εισέλθει σε έναν κόσμο προνομίων ο οποίος θα του διαστρεβλώσει ανεπανόρθωτα τον ψυχισμό. Αναρωτιέμαι: είναι αναπόφευκτες τέτοιες μεταλλάξεις σε συνθήκες ακραίου ανταγωνισμού ή τις επιβάλλει ο ίδιος στον εαυτό του; Καθώς δεν είμαι ούτε πολιτικός ούτε οικονομολόγος, έχω την ελευθερία να πετάω πέτρες στο νερό, να θέτω ερωτήματα δίχως να υποδεικνύω τις λύσεις. Ο Ντάνι Κέλι ανταλλάσσει ένα σύμπαν οικείο με κάτι ολότελα ξένο. Κατόπιν όλα είναι αλλιώτικα. Η γλώσσα, το ύφος, το ήθος, η κουλτούρα. Και στο πάθημά του προσωποποιείται ο μύθος της ισότητας στην Αυστραλία – σε όλο το δυτικό κόσμο, αν θέλετε. Υπήρξαμε μια κοινωνία ευκαιριών που τα τελευταία 15 χρόνια μετατράπηκε σε μια βάναυση κοινωνία νικητών και χαμένων. Αυτός είναι ο κόσμος στον οποίο μεγαλώνει ο Ντάνι.
Όταν το μέλλον που ονειρεύτηκε για τον εαυτό του κομματιάζεται, ο Ντάνι αναπτύσσει μια ψυχοδομή όπου την οργή μπορεί να συναγωνιστεί μόνο η ντροπή. Και τότε ακριβώς το «Μπαρακούντα» παίρνει την πιο ενδιαφέρουσα τροπή του, καθώς ο χαρακτήρας παύει να αυτοπροσδιορίζεται από τον πρωταθλητισμό και μετατρέπεται σε σύμβολο της ανθρώπινης συνθήκης. Τι θέλατε να εκφράσετε τοποθετώντας τον σε μια τόσο ακραία κατάσταση; Και πάλι θα στρέψω το ερώτημα στον εαυτό μου. Αναρωτιόμουν ο ίδιος: τι πάει να πει επιτυχία; Τι σημαίνει να κερδίσεις και να χάσεις τα πάντα; Πώς διαχειρίζεται κανείς το χάσμα ανάμεσα στο θρίαμβο και την καταισχύνη; Το αίσθημα της ντροπής δεν μου είναι άλλωστε καθόλου ξένο, έχω κάνει μάχες μαζί της από μικρός λόγω της σεξουαλικότητάς μου. Ήθελα να εντρυφήσω σε αυτά τα θέματα, αλλά όχι με τρόπο αναφορικό και εσωστρεφή. Το κολύμπι ήταν το αφηγηματικό εύρημα, καθώς ο αθλητής έχει κάτι που δεν διαθέτω. Περνά τη γραμμή και ξέρει πως είναι πρώτος. Ένας καλλιτέχνης δεν μπορεί ποτέ να έχει αυτή την επίγνωση, όσους επαίνους και αν κερδίσει. Και αν αμφότεροι ζουν με τον καθημερινό φόβο του ότι μπορεί να τα χάσουν όλα σε μια στιγμή, μέσα από τον Ντάνι θέλησα να απευθυνθώ σε εμένα και στις ρομαντικές μου βλέψεις, σύμφωνα με τις οποίες το γράψιμο οφείλει να είναι πάνω από όλα. Δεν είναι όμως σημαντικότερο από το σύντροφό μου. Ούτε από τους φίλους και την οικογένειά μου.
Σημαντικότερο βοήθημα αναρρίχησης του Ντάνι στον κόσμο των ανθρώπων είναι το διάβασμα, ενώ ολόκληρο το βιβλίο σας λειτουργεί και σαν μια γενναιόδωρη φιλοφρόνηση προς τη μεγάλη κλασική λογοτεχνία, προς τον Σέξπιρ, τον Ντίκενς και τον Γκράχαμ Γκριν. Ζήσαμε για δυο-τρεις δεκαετίες στην Αυστραλία την επιβολή του μεταμοντερνισμού και του αυτοαναφορικού μυθιστορήματος. Δεν είμαι ενάντιος σε οποιοδήποτε λογοτεχνικό κίνημα, όταν ωστόσο αναλογίζομαι τη δική μου σχέση με το διάβασμα επιστρέφω πάντοτε σε αυτά τα έργα, στις «Μεγάλες Προσδοκίες» και στα βιβλία που έχουν να πουν κάτι για τον άνθρωπο. Όχι για τον Έλληνα ή τον Αυστραλό, τον γκέι ή τον στρέιτ, αλλά τον ίδιο τον άνθρωπο.
Το τσαλάκωμα μετατρέπει τον Ντάνι σε αξιαγάπητο χαρακτήρα. Πρέπει να παραιτηθεί κανείς από τις απώτερες φιλοδοξίες του για να γίνει καλύτερος άνθρωπος; Η ταπεινοφροσύνη είναι σημαντικό κομμάτι της διαδικασίας ενηλικίωσης για τον καθένα μας. Η εξιλέωση, η συγχώρεση, η πίστη, αυτά είναι τα θέματα που στέκουν στο επίκεντρο των βιβλίων μου. Προσωπικά δεν έχω πια πίστη, διατηρώ όμως το χριστιανικό ήθος. Κάποια στιγμή έπαψα να πιστεύω στον Θεό και έβαλα στη θέση του τον κομμουνισμό, όμως τη δεκαετία του ’90 ξεθώριασε και αυτός, μετατράπηκε σε μια νεκρή ρητορική. Στη θέση όλων αυτών επιδίωξα να καταδείξω τα κοινά που έχουμε όλοι οι άνθρωποι: τη συμπόνια, την αλληλοβοήθεια. Αυτό είναι συνοπτικά το «Μπαρακούντα»: μια ιστορία για το πώς μπορείς να γίνεις καλός άνθρωπος.

18.7.14

BOXING BOYS


φωτογραφίες: Milos Nasio (Αργεντινή)



ΠΓΔΜ. "ΟΧΙ" ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ ΟΜΟΦΥΛΩΝ

SKOPJE, FYRoM (AP, 16/7/2014) — FYRoM's parliament has agreed to consider proposed constitutional amendments to effectively ban gay marriage and impose limits on public debt.
Lawmakers agreed Wednesday to begin the amendment process proposed by the governing conservatives, who with their political allies already have the two-thirds majority of seats needed to approve the changes after winning a landslide election victory in April.

The amendments would define marriage exclusively as a heterosexual union, limit the national debt to 60 percent of gross domestic product and limit the country's annual budget deficit to 3 percent. 
A spokesman for the conservative VMRO-DPMNE party in parliament said the amendment was aimed at "protecting traditional, family and religious values of marriage"

17.7.14

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ. ΠΙΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΓΑΜΩΝ ΟΜΟΦΥΛΩΝ

Υπέρ της νομιμοποίησης των γκέι γάμων η Αυστραλία 
efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 17/7/2014
Πληθαίνουν τα αιτήματα για νομιμοποίηση των γάμων των ομοφυλόφιλων στην Αυστραλία, μετά την ομολογία του χρυσού Αυστραλού ολυμπιονίκη Ίαν Θορπ ότι είναι γκέϊ.
Πιο συγκεκριμένα,η πρόσφατη τελευταία δημοσκόπηση στην Αυστραλία, ανέδειξε την επιθυμία της πλειοψηφίας των ερωτηθέντων (72%) , να επιτραπούν οι γάμοι των ομοφυλοφίλων.

Τέλος, ακόμη περισσότεροι ζητούν από τον πρωθυπουργό να επιτρέψει την ψήφο κατά συνείδηση μεταξύ των βουλευτών της κυβερνητικής παράταξης στο επίμαχο θέμα.